Houffamarathon!

31 Aug 2010

Geschreven door Alicia Franck in Alicia Franck tags: , ,


Zondag stond ik aan de start voor de Medium afstand (57km) van de Houffamarathon.  Vorig jaar behaalde ik daar een 4e plaats, dus deze keer was ik gebrand op een podiumplaats.
Ik mocht in de 1e startbox starten. Dat was erg handig, zeker om de grootste files in het begin te vermijden. Hoewel dit deze keer wel beter was door de hertekende start, door het dorp van Houffalize.
Het was donker bewolkt, maar gelukkig (dat wist ik toen nog niet) zou de regen uitblijven tot ik was aangekomen.

Zo’n marathon was wel heel iets anders dan een XCO wedstrijd: geen verkenning, minder opwarming, ook de start is minder belangrijk en er moet veel gegeten worden onderweg. Ik had ook mijn Camelbak en een reserveband etc. mee. Ik was dit allemaal niet echt gewoon, maar het was wel leuk om eens iets anders te doen.  En ik vond het ook erg leuk dat ik voor de verandering eens naast mijn papa kon staan aan de start.

Eens gestart begonnen de eersten al te vlammen. Ik reed gewoon mijn eigen tempo, want ik wist dat het nog lang was en er volgde nog een zware beklimming (de startklim van de Wereldbeker). Dat ik in het begin niet voluit was gegaan loonde blijkbaar, want in de eerste paar km’s haalde ik veel bikers in die al stilgevallen waren. Ik voelde dat ik niet de superbenen had van de afgelopen weken, maar goed genoeg om een mooie marathon te rijden.

Het was wel moeilijk om er een zicht op te hebben rond welke plaats ik reed. Het zij zo.  In het begin was er redelijk wat klimwerk en ook heel wat steile stukken, waarna lange afdalingen volgden.  Na iets meer dan 10 km kwamen er wat meer verharde wegen in het parcours maar, dit was niet echt storend, het bleef een echt mooi parcours.  Na 23km was de eerste bevoorrading, maar ik heb zelf eten op zak en genoeg drinken dus ik reed verder.

Na 2u fietsen kreeg ik een dipje, en voelden mijn benen zwaar aan. Ik fietste enkele minuten recuptempo, en als het weer even beter ging, kwam ik Gunter tegen, een kennis van mijn papa. We fietsen een hele tijd samen, soms reed ik even voorop, soms liep hij wat verder uit. Maar het was leuk om iemand te hebben die je kent en ongeveer hetzelfde tempo reed. Nu kwamen er enkele leuke passages, o.a. veel wortels, diepe waterplassen etc.

Ik voelde me weer goed, en ik kon goed tempo rijden, en weer een heel pak bikers inhalen.

Ook bij de tweede en laatste bevoorrading reed ik verder. Met nog ‘slechts’ 13 km te gaan versnelde ik terug (in hoeverre ik nog veel energie over had). Het parcours bleef tot op het einde mooi en gevarieerd. Wanneer ik de paden van het Wereldbekerparcours betrad, wist ik dat dit de laatste kilometers waren. Ik krijg vleugels en vloog naar de finish. Waar ik met een goed gevoel over de streep kwam.

Ik werd 3e dame en 75e scratch.

4

Laatste berichten van Alicia Franck